Ze zei niets toen ze ging zitten. Ze haalde alleen een mapje uit haar tas en legde het op tafel. Daarin zaten foto’s van haar huid, behandelplannen, producten die ze had gebruikt en facturen van drie verschillende huidtherapeuten. In zes jaar tijd had ze naar schatting ruim €5.000 uitgegeven aan behandelingen en producten. En nog steeds zag haar hormonale acne langs de kaaklijn er vrijwel hetzelfde uit als op de eerste foto. Toen pas keek ze me aan. “Ligt het aan mij?” vroeg ze. Het ligt niet aan haar. Het ligt aan een blinde vlek in hoe wij zijn opgeleid.
Anno 2026 noemt vrijwel elke huidprofessional zichzelf “holistisch”. En toch behandelen we voornamelijk wat we zien. We worden steeds beter in onze technieken, we investeren in apparatuur. Maar de fundamentele vraag stellen we zelden: waarom heeft déze klant dit? Dat is geen verwijt. Het is een gat dat al jaren in onze beroepsopleiding zit, maar dat zelden wordt benoemd. We leren herkennen en behandelen, maar we leren niet klinisch doorvragen. En zonder dat bestaat het risico dat onderliggende factoren over het hoofd worden gezien, hoe verfijnd onze techniek ook is.
Internationaal heeft de dermatologie het afgelopen decennium een verschuiving doorgemaakt die nog niet is doorgesijpeld naar de Nederlandse praktijk. De darm-huid-as is geen wellness-trend meer, het is een serieus klinisch onderzoeksgebied. Meta-analyses tonen aan dat het darmmicrobioom van mensen met acne, rosacea en atopisch eczeem structureel anders is samengesteld dan dat van een controlegroep. De hoeveelheid onderzoek naar de darm-huid-as groeit snel. Naar mijn mening is het daarom de moeite waard om als branche na te denken over hoe deze kennis een plek kan krijgen binnen onze dagelijkse praktijk. Er zijn drie vragen die ik vrijwel elke klant met chronische huidklachten stel. Ze helpen mij om een completer beeld te krijgen van mogelijke factoren die een rol kunnen spelen bij het ontstaan of in stand houden van huidklachten.
Hoe ziet je ontlasting er gemiddeld uit? Reageer je ook op voedingsmiddelen die over het algemeen als gezond worden beschouwd, zoals vezelrijke voeding of een probioticum? En worden je klachten erger in periodes van stress?
Deze drie vragen kosten je slechts negentig seconden, maar leveren vaak informatie op die je met een huidanalyse alleen niet boven tafel krijgt. Een huidscan vertelt je wat je ziet. Gerichte intakevragen kunnen aanwijzingen geven over waarom een huid zich zo gedraagt. Beide heb je nodig, maar de meeste praktijken hebben alleen het eerste.
De vrouw met het mapje vertelde dat haar ontlasting al jaren wisselend was. Daarnaast reageerde ze sterk op vezelrijke voeding en merkte ze dat haar huidklachten vrijwel altijd verergerden tijdens stressvolle periodes. Geen van haar eerdere huidtherapeuten had haar daar ooit naar gevraagd.
In mijn praktijk zie ik regelmatig dat dit soort antwoorden aanleiding geven om verder te kijken naar mogelijke darmgerelateerde factoren. Denk aan verstoringen binnen het darmmicrobioom, voedingsgevoeligheden of een verminderde darmbarrièrefunctie. Voor mij zijn dit signalen om niet alleen naar de huid te kijken, maar ook naar factoren die mogelijk bijdragen aan het ontstaan of in stand houden van huidklachten. Dat kan aanleiding zijn voor aanvullend onderzoek, gerichte verwijzing of een aangepaste behandelstrategie.
Misschien nog belangrijker is dat het ruimte creëert voor een eerlijk gesprek over verwachtingen. Want sommige huidklachten vragen om meer dan alleen een externe behandeling. Dat gesprek is misschien wel de grootste toegevoegde waarde die wij als huidprofessional kunnen bieden. Niet omdat we direct alle antwoorden hebben, maar omdat we bereid zijn verder te kijken dan de klacht waarmee iemand binnenkomt. Holistisch werken is geen trend. Het is de fysiologische keten begrijpen die verklaart waarom een huid doet wat die doet. Het vraagt om kennis die niet in onze opleiding zat. En om de moed om te zeggen wat we vaak liever niet zeggen, namelijk dat een huidklacht zelden alleen een huidklacht is.
De vrouw met de kaaklijn-acne komt straks niet alleen terug vanwege een product of behandeling. Ze komt terug omdat we begonnen met de vraag die de meeste huidtherapeuten nooit stellen: waarom heeft déze klant dit?
Romy Noordzij is oprichter van een opleidingsinstituut gespecialiseerd in oorzaakgerichte huidverbetering. Met meer dan acht jaar ervaring leidt zij huidprofessionals in Nederland en België op in het achterhalen van mogelijke onderliggende oorzaken van huidklachten. Zij heeft zich gespecialiseerd in acne, eczeem en rosacea en ontwikkelde de opleidingen tot Orthomoleculair Acne-Expert en Orthomoleculair Darm-Huid Expert, evenals de AcneTest® en Dermabiome Test®. Haar missie is om huidprofessionals verder te leren kijken dan de huid alleen. Door laboratoriumonderzoek te combineren met wetenschappelijke kennis van voeding, leefstijl, darmgezondheid en hormonen, helpt zij professionals huidklachten vanuit een breder perspectief te begrijpen en gerichter te behandelen.
Fotocredits: Loo Fotografie
Bronvermelding
- Bowe, W.P. & Logan, A.C. (2011). Acne vulgaris, probiotics and the gut-brain-skin axis. Gut Pathogens, 3(1).
- Salem, I. et al. (2018). The Gut Microbiome as a Major Regulator of the Gut-Skin Axis.Frontiers in Microbiology, 9, 1459.
- Polkowska-Pruszyńska, B. et al. (2020). The gut microbiome alterations in allergic and inflammatory skin diseases. JEADV, 34(3).
- Nam, J.H. et al. (2018). Rosacea and its association with enteral microbiota in Korean females.Experimental Dermatology, 27(1).
- Plottel, C.S. & Blaser, M.J. (2011). Microbiome and malignancy. Cell Host & Microbe, 10(4).


















